Luxembourg

Basketball Academy

Hoe Lang Duurt Mountainbike Wedstrijd?

Hoe Lang Duurt Mountainbike Wedstrijd
Wedstrijddisciplines – De fietssporten fietscross (BMX) en trial bestonden al voor de uitvinding van de mountainbike en worden hier niet behandeld. In de mountainbikesport worden verschillende disciplines onderscheiden, die zijn onderverdeeld in twee afdelingen: Endurance en Gravity,

Discipline Afkorting Toelichting
Endurance
Cross-country Olympic XCO Een parcours van minstens 4 km, waarbij de wedstrijdduur afhankelijk is van categorie tot categorie. De minimale wedstrijdduur is 60 minuten.
Marathon XCM Een lange afstandswedstrijd van 60 tot 160 km, verdeeld over één tot maximaal drie ronden.
Short-track XCC Een parcours van maximaal 2 km met start en aankomst op dezelfde plaats.
Rit in lijn XCP Een parcours met start en aankomst op verschillende plaatsen.
Eliminator XCE Een korte wedstrijd op een obstakelrijk parcours van 500 tot 1.000 m. Er wordt gereden in manches met vier of zes deelnemers, waarbij de eerste twee doorgaan naar de volgende ronde.
Estafettewedstrijd XCR Aflossingswedstrijd.
Tijdrit XCT Individuele tijdrit.
Etappewedstrijd XCS Meerdaagse wedstrijd van drie tot negen dagen, waarin verschillende disciplines aan bod kunnen komen.
Gravity
Downhill DH Een dalend en extreem spectaculair parcours dat de renners individueel afleggen.
4-Cross 4X Een afvallingswedstrijd waarbij drie of vier renners het tegen elkaar opnemen op een dalend parcours. De eerste twee plaatsen zich voor de volgende ronde.
Enduro END Een opeenvolging van gechronometreerde stukken en verbindingsstukken die niet worden gechronometreerd.

Voor elk gebruik is er een apart type mountainbike: Loïc Bruni op een downhillfiets

Cross-country : bedoeld voor korte wedstrijden met weinig hoogteverschil. De fietsen hebben een voorvering met korte veerweg (80 tot 100 mm) en zijn licht (bij voorkeur niet meer dan 7 tot 9 kg). Dit is haalbaar door gebruik van lichtgewichtmaterialen zoals aluminium, titanium en koolstofvezel. Voor de vering wordt gebruikgemaakt van lucht. De geometrie is gericht op trapefficiëntie. Het zadel komt daardoor vaak hoger uit dan het stuur. De stuurhoek valt vaak steiler dan 70°. Het gebruik van fullsuspension komt steeds vaker voor en is vooral efficiënt wanneer gewicht ondergeschikt is aan beheersing van de fiets, bijvoorbeeld in afdalingen. Door wijziging van de geometrie en constructieve maatregelen is men erin geslaagd het deinen van de vering te vermijden, zodat dit geen effect meer heeft op het rendement. Enduro : bedoeld voor langere wedstrijden, zoals marathons, of om te toeren. De fietsen zijn meestal comfortabeler dan de cross-countryfietsen en zijn minder gericht op wedstrijden en trapefficiëntie. Daardoor gedragen deze fietsen zich minder zenuwachtig in afdalingen. Kenmerkend zijn een hogere vering (120 tot 160 mm), dikkere banden, grotere remschijven en een rechtere fietshouding. Freeride : bedoeld om overal te fietsen, maar bij voorkeur niet omhoog. Ze hebben een nog grotere veerweg dan de enduro’s en zijn steviger geconstrueerd. Het gewicht varieert tussen 14 en 18 kg. Ze zijn berekend op het doen van extreme zaken, zoals road gaps en metershoge drops, Downhill : wedstrijdvariant van de freerides. De fiets is speciaal ontworpen voor de meest gevaarlijke en steile afdalingen. Downhillwedstrijden zijn korte sprints op extreem geaccidenteerd terrein. De veerwegen van een downhillfiets zijn nog groter dan die van een freeridefiets (200 tot 300 mm) en hebben geen voorversnellingen. De geometrie is gericht op een bijzondere wendbaarheid en contact met de ondergrond in extreme omstandigheden. De veersystemen zijn gericht op goede efficiëntie bij sprint, maar tegelijkertijd moet de vering ook bij extreme remmanoeuvres blijven werken. De stuurhoek is vlakker, vaak rond de 65°. Het gebogen stuur staat hoger dan het zadel, en korter bij de rijder. De meeste afdalingsfietsen wegen door hun stevige constructie tussen de 20 en 22 kg, maar wedstrijdfietsen duiken vaak onder de 17 kg.

Een andere fietsdiscipline die een relatie heeft met mountainbiken is Dirt Jumping and Street, De fietsen zijn daarbij erg sterk en worden voornamelijk in de stad gebruikt bij drop-offs (sprongen van bijvoorbeeld betonblokken of bushokjes). De rijder probeert terwijl hij in de lucht hangt allerlei tricks te doen, bijvoorbeeld een backflip,

Hoe lang duurt de Olympische mountainbike wedstrijd?

Onderdelen – Van extreme marathons tot snelle afvalraces, mountainbiken biedt het allemaal. Maar wat kun je verwachten?

Cross country Bekend met veldrijden? Dan zal een cross country-wedstrijd je niet onbekend voorkomen. Net als in het veld fiets je over een afgesloten parcours van een paar kilometer. Een uitdagend traject vol smalle paden, beklimmingen, rock gardens en technische afdalingen. Een cross country-wedstrijd duurt langer dan een veldrit en kunstmatige hindernissen als balkjes en trappen ontbreken. Marathon In een mountainbike marathon komt het aan op je uithoudingsvermogen. Je wedstrijd duurt namelijk tussen de 80 en 100 kilometer. Starten doe je als peloton, maar onderweg is het ieder voor zich. Is een marathon je te kort? Schrijf je dan in voor een ultramarathon. Goed voor een afstand van 200 kilometer, of méér! Downhill In deze spectaculaire discipline draait het om tijd. Je doel is immers om zo snel mogelijk van boven naar beneden te komen. Onderweg kom je verschillende hindernissen tegen die je fietstechniek flink op de proef stellen. Fourcross Ook bij een fourcross probeer je zo snel mogelijk een hindernisbaan af te fietsen. Dat doe je niet alleen, maar tegelijk met drie concurrenten. De eerste die over de finish komt, heeft gewonnen. Streetrace Vergeet de bossen en de bergen; streetracen doe je gewoon op de verharde weg. Zie het maar als een combinatie van een wielercriterium en een MTB-wedstrijd. Je fietst tegen de klok en moet onderweg verschillende hindernissen nemen. Spektakel gegarandeerd! Eliminator Nóg zo’n snelle discipline is de eliminator. In deze afvalrace neem je het op tegen drie concurrenten. Na elke heat gaan de twee beste renners door naar de volgende ronde. Bike Trial Bij Bike trial draait het maar om één ding: behendigheid. Als trial-rijder overwin je obstakels met je fiets, zonder een voet aan de grond te zetten. Een jurylid kijkt toe of je ergens een foutje maakt. Dat kost je namelijk strafpunten, en daar wil je er natuurlijk zo min mogelijk van hebben.

See also:  Wanneer Is De Bal Uit?

Hoe intensief is mountainbiken?

Conditie en een gezond hart – Mountainbike is zowel een aerobe als een anaerobe training. Bij lange duurtrainingen gaat je lichaam werken op het aerobe systeem, wat inhoudt dat je aan 60% tot 80% van je maximale hartslag gaat trainen. Op die manier kan je je conditie opbouwen en zal je gemakkelijker vet verbranden.

  • Anaerobe versterken daarnaast ook je hart en longen.
  • Als je kortere, intensieve sprints doet tijdens je training, zoals het op-fietsen van een heuvel, dan zal je lichaam overschakelen naar het anaerobe systeem.
  • Bij anaerobe trainingen verbruikt je lichaam minder zuurstof, maar meer energie.
  • Dit heeft als gevolg dat je meer calorieën zal verbranden.

Tijdens het mountainbiken schakelt je lichaam tussen deze trainingsvormen. Daarom is mountainbiken de ideale sport om alle facetten van je fysieke gezondheid te verbeteren. Deze positieve resultaten uiten zich in het dagelijks leven: je gaat je fitter en minder vermoeid voelen.

Is mountainbiken goed voor de conditie?

1. Je wordt er fit van – Net als met de meeste sporten train je het lichaam en wordt je fitter. Maar mountainbiken is niet alleen maar trappen. Het is een mooie combinatie van kracht, uithoudingsvermogen, techniek, en coördinatie. Het is niet eenzijdig en dus perfect om op meerdere fronten fitter te worden.

Is fietsen op een mountainbike goed voor je rug?

Rugpijn & Fietsen Regelmatig krijg ik de vraag of fietsen goed is voor de rug, dus heb ik er maar eens wat onderzoek naar gedaan. En hier is mijn conclusie. Fietsen is een prima sport voor mensen met een gezonde rug, zowel mountainbiken als het snellere fietsen op een racefiets.

  • Laat ik beginnen bij het begin.
  • Ik heb al jaren een mooie hybride mountainbike en sinds een jaar of 2 ook een ligfiets, goed om eens te testen wat die verschillende fietsen doen met de rug.
  • Op de hybride fiets krijg ik bij langer fietsen last van drie dingen:
  1. een pijnlijk gevoel in mijn lage rugspieren (gevolg van gebruiken van spieren die ik niet vaak gebruik en het langdurig belasten van mijn rug in dezelfde houding)
  2. ouderwetse zadelpijn (gevolg van het langdurig zitten),
  3. na een tijdje fietsen op mijn hybride mountainbike, verlies ik het gevoel in mijn zogenaamde edele delen. Ik heb me laten vertellen dat dit gevolg is van een verkeerde stand van mijn zadel, gelukkig heb ik er geen blijvende last van, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik hierover ongeruster was dan de spierpijn in mijn rug.

Op mijn ligfiets krijg ik helemaal nergens last van. Vanuit Rugpijnweg.nl was ik natuurlijk voornamelijk geinteresseerd in de connectie fietsen en rugpijn. Er zijn nogal wat mensen die last van hun rug hebben bij het fietsen. En ik las ergens dat veel top-wielrenners op latere leeftijd last krijgen van ‘s.

  1. En natuurlijk is daar een verklaring voor.
  2. En door wat ik inmiddels weet vanuit al mijn onderzoek naar de rug, snapte ik dat de verklaring zit in de houding tijdens het fietsen.
  3. Vandaar dat ik dan ook eerst onderzoek heb gedaan naar de houding bij het fietsen op een racefiets.
  4. Voor een mountainbike geldt in grote lijnen de zelfde houding, hoewel het bij echt terreinrijden wat anders zal zijn, maar de essentie is redelijk gelijk.

De houding op een ligfiets is radicaal anders, daar heb ik ook onderzoek naar gedaan, daar zult u ook over lezen en u zult ontdekken wat een ligfiets voor uw rug kan betekenen. Laten we als eerste maar eens kijken naar de houding bij fietsen op een traditionele fiets (racefiets of mountainbike).wat doet die fietshouding met uw rug?. Voorovergebogen op de fiets trappen we de voeten (natuurlijk afwisselend links en rechts) met kracht naar beneden op de pedalen, tot zover niets nieuws. Maar wat gebeurt er daardoor in de rug? Om daar iets over te kunnen zeggen neem ik u even mee naar de derde wet van Newton.

De derde wet van Newton zegt namelijk dat als voorwerp A een kracht uitoefent op een voorwerp B, dan oefent voorwerp B een even grote, gelijktijdige en tegengesteld gerichte kracht uit op A en omgekeerd.Leuk dat Newton dat heeft bedacht, maar wat betekent dat voor fietsen en uw rug? Bij fietsen betekent het dat we vanuit de heupen, door middel van de benen, kracht naar beneden uitoefenen op de pedalen.

De derde wet van Newton zegt dat er vanuit die pedalen dus een zelfde kracht omhoog komt naar de heupen. Nu is de grote vraag wat deze kracht zal doen. Vanuit diezelfde heupen buigen we voorover – op een racefiets – en dat betekent dat de kracht die vanuit de pedalen terug omhoog komt, door de lage rug opgevangen moet worden.

Ik heb in de tekening de laagste wervels ingetekend waarbij je de krachten op de ook ingetekend ziet. Per saldo gebeuren er een aantal dingen door het fietsen in deze houding. Ten eerste ontstaat er een kracht naar beneden op de pedalen, resulterend in een tegenkracht omhoog van de pedalen af, deze kracht wordt opgevangen in de lage rug en vertaald in krachten op de tussenwervelschijven die naar achteren weg willen.

Tussenwervelschijven staan dus onder permanente druk bij het fietsen in deze houding. Als u een hernia heeft, is fietsen in deze houding dus niet aan te bevelen. Laten we nu eens kijken naar het plaatje van een ligfietser. We zien als eerste dat de trappende beweging vrijwel helemaal voorwaarts gericht is. Ook nu werkt de derde wet van newton, resulterend in een tegengestelde kracht, die op de rug komt, maar nu zijn twee dingen cruciaal anders:

  • de rug is op een ligfiets niet heel erg gebogen,
  • de rug wordt ondersteund door een anatomische gevormd zitje
See also:  Welke Wedstrijd Fluit Kuipers?

De kracht op de rug wordt doorgegeven aan de rugleuning. En ook deze kracht zorgt – dankzij dezelfde derde wet van Newton voor een tegengestelde kracht, maar nu een kracht voorwaarts, die benut kan worden door de fietser. Bij ligfietsen gaat het dus als volgt: De trapbeweging naar voren resulteert in een tegengestelde kracht naar achteren.

  • Die kracht wordt opgevangen door de rugleuning en veroorzaakt zelf weer een tegengestelde kracht, en de richting van die kracht is dan weer voorwaarts.
  • Bij de gewone fiets zien we dus een op en neer gaande kracht die op zichzelf per saldo voor het fietsen niets toevoegt, omdat die grotendeels haaks op de voortgaande beweging staat.

Bij ligfietsen ligt het krachtenveld dat door de benen wordt uitgeoefend in het verlengde van de voortgaande beweging met de fiets, deze bewegingen zullen elkaar dus versterken. Tel daarbij op dat een ligfiets een gunstiger luchtweerstand heeft en het wordt duidelijk waarom ik bij mijn testritten veel fittere racefietsers meestal makkelijk bij kon houden en vaak zelfs voorbij kon fietsen op mijn ligfiets.op de ligfiets krijg ik dus meer snelheid voor de geleverde spierinspanning, en mijn tussenwervelschijven staan niet zo onder druk.

Het zal duidelijk zijn dat ik hiermee aangeef dat de beste manier van fietsen voor de rug met problemen het ligfietsen is. Waar ik nog niets over heb gezegd is de heilzame werking van de trapbeweging zelf, die beweging komt namelijk vanuit het bekken en is voor het bekken zelf ook goed. Door de afwisselende beweging van linker en rechter been ontstaat er beweging in het bekken, en met name voor het SI gewricht is dit ook weer van belang.

Nu zou u kunnen denken dat mijn advies zou zijn om alleen nog maar met een ligfiets op pad te gaan, en dat is niet waar. Want zelf ga met alle plezier op mijn hybride mountainbike het terrein in.gewoon omdat ik geen last meer heb van mijn rug, wel van mijn gebrek aan conditie, maar dat is een ander verhaal.

Als laatste wil ik u nog zeggen over de mooie email die ik kreeg van iemand die aangaf dat zij het fietsen als sport bijna had opgegeven, maar dankzij de versterking en genezing van haar rug weer had opgepakt en wel zonder enig probleem.dus als u van fietsen houdt, maar last van uw rug heeft, zorg dan dat uw rug weer helemaal in orde komt en gebruik uw motivatie om weer terug op de fiets te komen om een tijdlang gedisciplineerd een serie oefeningen te doen die uw rug er weer bovenop helpen! Mocht u ook weer uw rug helemaal gezond willen hebben, overweeg dan de aanschaf van mijn boek Rugpijn & Hernia: WEG ERMEE! waarin ik een serie oefeningen en tips geef die al velen hebben geholpen van hun rugklachten af te komen.

Succes! : Rugpijn & Fietsen

Hoeveel rust na wielrennen?

2. Hoeveel rust heeft een wielrenner nodig voor een optimaal herstel ? – Hoeveel rust moet ik eigenlijk nemen na een rondje wielrennen? Dat is een belangrijke vraag waar de meningen aardig over verdeeld zijn. Het verschilt natuurlijk ook of je een uurtje rustig getrapt hebt, of dat je een maximale inspanning hebt geleverd.

  • Maar waar de meeste onderzoekers het wel over eens zijn, is dat je minimaal 24 uur rust moet nemen na een training.
  • Fiets je bijvoorbeeld op de maandag? Zorg dan dat je in ieder geval de dinsdag niet je benen traint.
  • Heb je een zware training achter de rug? Zorg dan dat je 48 tot 72 uur rust pakt voor een optimaal herstel.

Het blijft gigantisch belangrijk om naar je lichaam te luisteren. Heb je nog erge spierpijn? Zorg dan dat je wat extra rust pakt. Daarnaast kan het verstandig zijn om na een zwaar seizoen je benen een paar weekjes ontspanning te geven.

Waarom 29 inch mountainbike?

29er mountainbike – Dan gaan we het nu hebben over de grote broer van de 26er: de 29er. Met zijn grotere 29″ wielen kan hij eenvoudiger obstakels nemen. De wielen hebben ook meer grip. Dit kun je bijvoorbeeld merken bij een uitdagende klim. Dat gaat gewoon net even eenvoudiger.

De grotere wielmaat draagt ook bij aan een hogere topsnelheid van deze fiets. En door de geometrie hebben 29ers meestal een betere zithouding. Ik zeg bewust ‘meestal’ omdat dit voor kleinere mensen niet altijd opgaat. Daarmee bedoel ik dat een 29er voor kleinere mensen niet altijd geschikt is in verband met de grootte van de fiets.

See also:  Wanneer Zijn De Champions League Wedstrijden?

Voor kleinere mensen hebben we 26 inch mountainbikes in de verhuur. Even los van de lengte van de bestuurder; een fiets met grotere wielen is ook iets comfortabeler. Echter kleven er ook nadelen aan een 29 inch MTB met grotere wielen: een hoger gewicht en een lagere wendbaarheid.

  • Zoals gezegd; de topsnelheid ligt hoger maar om op gang te komen moet je even iets meer kracht zetten.
  • Bij de Schoorlse MTB route kan je gemiddeld genomen goed snelheid houden dus daar is dat nadeel niet zo relevant.
  • Het parcours heeft ook niet veel hele scherpe bochten zodat je niet vaak bijna stil komt te staan.

En als laatste punt: bij een afdaling gaat de 29er minder snel over de kop. Voordelen 29 inch MTB ten opzichte van een 26 inch MTB

  • Beter obstakels kunnen nemen zoals stenen en wortels
  • Meer grip: eenvoudiger klimmen en meer grip in bochten
  • Hogere topsnelheid
  • Meer comfort: minder schokken en door de geometrie een betere zithouding
  • Veiliger bij afdaling: minder snel over de kop

Nadelen:

  • Iets minder wendbaar
  • Langzamere acceleratie

Wil je een 29er MTB een dagje testen op het Mountainbike Parcours van Schoorl?

Hoe remmen met mountainbike?

Velgremmen of schijfremmen – Bij een mountainbike worden er velgremmen of schijfremmen toegepast. Bij velgremmen worden er remblokjes mechanisch of hydraulisch tegen de velgrand aangedrukt waardoor het wiel wordt afgeremd. Bij schijfremmen is er een aparte schijf op de naaf van het wiel gemonteerd.

  1. De remblokjes worden dan mechanisch of hydraulisch tegen de schijf aangedrukt waardoor het wiel afremt.
  2. Velgremmen zijn goedkoper dan schijfremmen omdat er geen dure schijf hoeft te worden gemonteerd.
  3. Bij nat weer kunnen velgremmen het water tussen de blokjes en de velgrand moeilijk afvoeren waardoor er een soort filmlaagje ontstaat.

Hierdoor remmen velgremmen bij nat weer minder goed. De schijven van de schijfremmen zijn vaak uitgevoerd met perforaties of sleuven. Hierdoor kan het water wel goed afgevoerd worden. Een vaak gebruikt argument voor schijfremmen is dat wanneer een velg als gevolg van een valpartij krom is het dan onmogelijk om verder te rijden met velgremmen.

De velg kan dan niet meer tussen de remklauw draaien. Een schijfrem zou dit probleem minder hebben. Mijn persoonlijke mening hierover is dat een schijfrem wel verder van de grond is verwijderd dan de velg zodat de kans om iets te raken (bijvoorbeeld een wortel, boomstronk of rots) waardoor deze krom kan gaan kleiner is dan bij een velg, maar dat een klein tikje op de schijf genoeg kan zijn om de schijf aan te laten lopen tussen de remschoenen in de remklauw.

Bij lange afdalingen wordt de hitte bij schijfremmen veel beter afgevoerd dan bij velgremmen. De blokjes van velgremmen worden vaak te heet en gaan “verglazen” waardoor ze bijna niet meer remmen. In een extreem geval zouden de velgen bij velgremmen zo heet kunnen worden dat je band er van kan klappen.

Schijfremmen voeren de hitte veel beter af en zijn daarom meer geschikt voor lange afdalingen. Schijfremmen hebben ook minder last van vuil of modder wat de remcapaciteit kan beïnvloeden. Bij velgremmen komt er eerder troep op de velgrand dan op een schijf die veel verder van de grond verwijderd is. Ook zullen bij velgremmen de velgen gaan slijten en moet je uiteindelijk een compleet nieuwe wielset aanschaffen.

Bij schijfremmen uiteraard alleen de schijven.

Hoeveel versnellingen op een mountainbike?

Wat houdt ‘1x’ precies in? – Een mountainbike met een ‘1x-versnellingsgroep’ wordt gekenmerkt door het gebruik van slechts één voorblad en de afwezigheid van een voorderailleur. Hierdoor heb je de beschikking over 10, 11 of maximaal 12 versnellingen en maak je alleen nog maar gebruik van je achterderailleur wanneer je schakelt. Een 1×12 SRAM GX versnellingsgroep. Je ziet een enkel voorblad met 12 tandwielen op de cassette.

Hoe heet een mountainbike?

Dit artikel beschrijft het vervoermiddel. Zie mountainbiken voor de hieraan gerelateerde sport. Mountainbike met voorvering Fatbike, een mountainbike met hele brede banden. Een mountainbike of terreinfiets (letterlijk ‘bergfiets’), ook wel MTB of ATB ( All Terrain Bicycle ) genoemd, is een fiets gemaakt om offroad te rijden, op onverharde wegen of paden. Dit wordt mountainbiken genoemd.

Mountainbikes hebben dikke banden met profiel voor comfort en extra grip. Vering, zowel voor als achter, is sinds medio jaren negentig in gebruik en sinds enkele jaren voldoende uitontwikkeld. De fietsen hebben gewoonlijk velgen van 584 mm of 622 mm, voor kinderen en downhill bikes bestaan ook andere maten.

De meeste mountainbikes hebben 20 (2×10), 22 (2×11), 27 (3×9) of 30 (3×10) versnellingen. Sinds 2012 zijn er ook systemen met één tandwiel vooraan en 11 of 12 tandwielen achteraan. In elk geval in de wedstrijdsport zijn die one-by-twelve-systemen het meest gebruikt.

Hoe bouw je conditie op met mountainbike?

Duurconditie – Als je voor het eerst gaat fietsen, probeer dan vooral je duurconditie op te bouwen. Dat doe je door op een rustig tempo een langere afstand te fietsen. Het gaat dus niet om de snelheid waarmee je fietst, maar om de kilometers die je maakt.